Τι είναι η ψυχοθεραπεία;
Υπάρχουν πολλές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις. Η ψυχοθεραπεία κατά το Συστημικό Μοντέλο στο οποίο και εκπαιδεύομαι είναι η μετεξέλιξη της Οικογενειακής θεραπείας η οποία λαμβάνει πλέον χώρα και ατομικά εντάσσοντας το άτομο σε συστήματα ( είτε μικρότερα είτε μεγαλύτερα) που αλληλεπιδρούν (ένα εκ των οποίων είναι και το σύστημα θεραπευτή-θεραπευόμενου) και αξιοποιώντας τις δυναμικές αυτών των συστημάτων.
Ο θεραπευτής με τα κατάλληλα εργαλεία και με έμφαση στα θετικά στοιχεία του θεραπευόμενου αναζητά μαζί του λύσεις/απαντήσεις στα αιτήματα που ο/η ίδιος/α προβάλει, οι οποίες είναι καθαρά εξατομικευμένες. Ο θεραπευόμενος είναι στην ουσία ο “ειδικός” στην ζωή του, ο θεραπευτης/ θεραπευτρία είναι ο ειδικός επί των ερωτήσεων που θα λειτουργήσουν βοηθητικά στην σκέψη του θεραπευόμενου, ώστε να επιλέξει αυτό που του ταιριάζει καλύτερα. Η ψυχοθεραπεία στα Άτομα που είναι στο Φάσμα, περιλαμβάνει, ήδη από μικρή ηλικία, την εκπαίδευση στην αναγνώριση των συναισθημάτων στον εαυτό και στους γύρω και στην ανάπτυξη των κατάλληλων κοινωνικών δεξιοτήτων ώστε να συνδέεται το άτομο πιο αποτελεσματικά με το περιβάλλον του.
Η ψυχοθεραπευτική διαδικασία είναι μακροχρόνια, κοστοβόρα και επίπονη;
Τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι απαραίτητο. Ένα άτομο μπορεί να καταφύγει για θέματα τα οποία μέσα από την διαδικασία της συμβουλευτικής μπορo;yn να επιλυθούν ύστερα από μία ή και κάποιες μόνο επισκέψεις. Η συχνότητα, είναι κάτι το οποίο ορίζεται σε κάθε άλλη περίπτωση και από τις δύο πλευρές και έχει στόχο να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του θεραπευόμενου με τον καλύτερο τρόπο και ειδικά όσον αφορά στα παιδιά και τις συμβουλευτικές γονέων οι θεραπείες αυτές συνταγογραφούνται. Όσον αφορά στο επώδυνο, τα πρόσωπα τα οποία προσέρχονται έχουν σαν στόχο να απαλλαγούν από τον πόνο και άλλα δυσφορικά συναισθήματα, επομένως η δυσκολία ήδη υπάρχει και η αναγνώριση αυτών των συναισθημάτων έχει σαν στόχο τα πρόσωπα να τα αγκαλιάσουν και να τα αναγνωρίσουν σαν ένα, αλλά όχι το μοναδικό κομμάτι της ύπαρξής τους και σαν πηγή δύναμης τελικά για τα ίδια.
Πώς θα καταλάβω αν χρειάζομαι υποστήριξη από ψυχολόγο;
Τα δυσφορικα συναισθήματα είναι αυτά τα οποία κινητοποιούν συνήθως ένα άτομο για να επισκεφθεί έναν ψυχολόγο. Η αίσθηση ότι κάποιος τομέας στην ζωή του δεν λειτουργεί ικανοποιητικά για το ίδιο ( εργασία, αλλά κυρίως ο τομέας των σχέσεων ) Και κάποιο πιο ειδικό πρόβλημα μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο σε ψυχολόγο (π.χ. φοβίες, κρίσεις πανικού, διαχείριση πένθους, διαχείριση άγχους) Το περιβάλλον, τα πιο κοντινά άτομα μπορεί να οδηγήσουν ένα άτομο σε ψυχολόγο αλλά για να λειτουργήσει η θεραπεία είναι απαραίτητο να υπάρχει προσωπικό κίνητρο.
Μια γνωμάτευση ψυχιάτρου μπορεί να οδηγήσει ένα πρόσωπο σε ψυχολόγο. Το πότε χρειάζεται εν τέλει ένα άτομο ψυχολόγο είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό. Είναι απαραίτητο να υπάρχει από το άτομο αίτημα να αλλάξει κάτι στην ζωή του, το οποίο όμως να οδηγείται πάντα μέσα από την προσωπική εξέλιξη.
